FacebookTwitterLinkedIn
vrijdag, 20 April 2018 06:27

Tv-therapie

Tekst: Jeroen Fierens Tekst: Jeroen Fierens

Relativering is een beetje uit de mode. Er was een tijd dat je nog wel wegkwam met ‘de kindjes in Afrika, díe hebben pas honger’ of ‘wees maar blij dat je nu al ontdekt dat hij vreemdgaat en niet pas over vijf jaar’. Maar die tijd is voorbij; pijn moet er kunnen zijn en mag niet vergeleken worden.
Toegegeven, het is prettig om gewoon te kunnen klagen over de kou zonder te moeten horen ‘dat het in de hongerwinter pas koud was’. En het is helemaal fijn dat je liefdesverdriet niet meteen vergeleken wordt met de heftige vechtscheiding van die verre tante. Maar soms mis ik ook wel de kracht die van relativering kan uitgaan. Problemen kunnen een stuk groter gaan lijken wanneer niemand je ooit vertelt dat het allemaal wel meevalt.

De laatste tijd heb ik soms een beetje last van wat ze in het Duits zo prachtig Torschlusspanik noemen: de angst dat ik eigenlijk andere wegen had moeten kiezen en dat het daarvoor straks te laat is. Als eind-twintiger bevind je je plotseling op dat punt waar je als student jarenlang naartoe werkte, waarop alles zou moeten samenkomen: een baan in je studierichting, een relatie, een eigen huisje. Maar wat nu als alles helemaal niet samenkomt? Of wat als het niet is wat je ervan verwachtte? Een beetje relativering zou hier geen kwaad kunnen: Hoeveel mensen passen er nu daadwerkelijk in dat ideaalplaatje? En belangrijker: zou ik dat überhaupt wel willen?

Gelukkig is er dan Friends, de populaire tv-serie uit de jaren ’90 en ‘00 die sinds kort weer via Netflix te zien is. Zes vrienden van eind twintig proberen met vallen en opstaan hun levens in Manhattan te leiden. Dat gaat soms goed; er wordt carrière gemaakt en relaties bloeien op. Maar vaker loopt alles in de soep; de juiste baan vinden was blijkbaar ook in de jaren ’90 al niet makkelijk en wat begint als een spannende date loopt regelmatig uit op een teleurstelling.
“Niemand heeft je verteld dat het leven zo zou zijn,” gaat de titelsong van de serie. “Je baan is een grap, je bent blut, je liefdesleven valt niet meer te redden. Maar door alles heen zal ik er voor je zijn.” Als ik tegenwoordig weer eens een vlaag Torschlusspanik voel aankomen, hoef ik alleen nog maar even de tv aan te zetten. Eén aflevering Friends en ik besef weer hoe tevreden ik eigenlijk ben met mijn leven. Niets te klagen.

Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda