FacebookTwitterLinkedIn
dinsdag, 07 April 2015 10:00

Televisie

Sinds Idols niet meer op tv is, reken ik mijzelf tot de groep mensen die ‘niet aan televisie doet’ en dit tevens als een cultureel verantwoorde en zelfs moreel superieure keuze ziet. Tot ruim een jaar geleden, toen ik mijn huidige huisgenoten leerde kennen. Mopperend en tegenstribbelend heb ik de afgelopen maanden vrijwel alle afleveringen van Expeditie Robinson, Wie is de mol? en Boer zoekt vrouw gezien. Daarnaast heb ik eveneens volledig onvrijwillig een paar avonden dubbel gelegen om springende poolvossen bij EO’s Life Story en Aziaten die proberen varkensvlees Australië in te smokkelen omdat ze geloven dat je dat daar niet kunt krijgen. Ergens fluistert nog steeds dat stemmetje iets over oppervlakkigheid en brainwashing, maar die kan niet voorkomen dat ik een paar keer per week onderuitgezakt voor de buis hang.
En waarom eigenlijk ook niet? Zaten de jager-verzamelaars niet ook 's avonds met z'n allen om het kampvuur te luisteren naar de wildste verhalen over angstaanjagende monsters en heldhaftige vangsten? Dromde men in de Middeleeuwen niet samen om de reizende handelaar met zijn verhalen over verre landen en vreemde volken? Wat is de tv anders dan een geavanceerde verteller? Met z’n allen zitten we om hem heen om de verhalen aan te horen. We lachen, verbazen ons, leveren luidkeels commentaar en pakken er nog een biertje bij.
Het hoogtepunt van deze vertelkunst is voor mij Boer zoekt vrouw. Ik probeerde origineel te zijn en het er niet over te hebben, maar helaas, mislukt. Terwijl Wie is de mol? trots 3,4 miljoen kijkers bereikte tijdens de finale, keek ik in dezelfde week samen met 4,3 miljoen Nederlanders glimlachend toe hoe boer Geert als een verliefde tiener besloot dat hij Hetty nu de liefde moest verklaren en kromden wij gezamenlijk onze tenen bij Bertie’s ongemakkelijke gesprekken.
Het is niet cultureel verantwoord en dat is nu precies de kracht ervan: Boer zoekt vrouw is het verhaal van gewone mensen die op zoek zijn naar liefde. Geen gelikte auteurs en vloeiende dialogen, maar ongeëmancipeerde boeren en door katten geobsedeerde meisjes die niet langer alleen willen zijn. Dat is breekbaar, dat is makkelijk belachelijk te maken, dat is onwennig en grappig. Dat is een verhaal waar zelfs de grootste cultuurconnaisseur zichzelf stiekem in herkent.

Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda