FacebookTwitterLinkedIn
vrijdag, 28 September 2018 14:00

Dienen

Tekst: Jasmijn Olk Tekst: Jasmijn Olk

"Veel plezier bij de daklozen!", riep mijn vader mij na. Een weekend ging ik naar Brussel, om te helpen in een daklozenopvang. Voor mij een groot avontuur, alhoewel het toch iets misplaatst voelde om er met ‘veel plezier’ heen te gaan. Het werk bestond uit maaltijden bereiden, opdienen, koffie en thee rondbrengen en, uiteraard, veel afwassen en schoonmaken. Ik vond het er prachtig, plezierig misschien zelfs. De andere vrijwilligers waren hartelijk en ook de daklozen waren niet schuw om te grappen, met en vooral ook over mij, want direct hadden ze door dat ik hun rappe Frans niet kon volgen.

Het opdienen van het warme middagmaal gebeurde volgens een vast systeem. Vrijwilligers liepen rond, de daklozen in het restaurant staken hun hand op en gaven hun ‘bestelling’ door. Het was zaterdag en zaterdag was pastadag. Een van de drukste dagen van de week, want pasta was voor velen favoriet. Een bord soep kostte 20 cent, een bord pasta met saus een euro en zonder saus was het goedkoper.

Het bijbelse begrip ‘dienen van de armen’ vind ik als concept mooi, maar in de praktijk bleek ik er tot mijn schrik moeite mee te hebben. Tijdens het heen en weer lopen, borden pasta in mijn hand, wel saus maar geen kaas, wel soep en ‘mag ik extra brood?’, voelde ik pas echt wat het dienen inhield. Want mijn eerste, innerlijke reactie was: ga toch lekker zelf dat brood pakken. En: waarom loop ik de benen uit mijn lijf, terwijl jullie gewoon blijven zitten?

Snel verdwenen deze gedachten. Een van de vaste vrijwilligers zei: ik wou dat er in de wereld meer ruimte was voor mensen die niet binnen het systeem vallen. Want de daklozen hadden het echt niet zo makkelijk als ik het mijn hele leven heb gehad. Geen openbaring natuurlijk, een gedachten die misschien wel voor de hand ligt, maar waar ik in mijn dagelijks leven veel te weinig bij stil sta. Ik heb nog veel te leren en daarom kom ik er zeker terug, bij de daklozenopvang in Brussel.
Vergeten ben ik te vragen wat de reden was voor het bedienen-aan-tafel. Was het daadwerkelijk in navolging van Jezus? Of was het slechts een praktische afweging om drukte en voordringen te voorkomen?

Jasmijn Olk studeerde Theologie en Religiewetenschappen aan de Radboud Universiteit Nijmegen en is stagiaire bij Volzin.

Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

Volzin Schrijfwedstrijd 2018

volzin schrijfwedstrijd

 

Agenda