FacebookTwitterLinkedIn
woensdag, 03 January 2018 10:33

Onderdeel van de oplossing

Het jaar 2017 eindigde met goed nieuws. De kwaliteit van leven van de Nederlanders is de laatste kwart eeuw alleen maar beter geworden. Geen wonder dus dat 85 procent zegt gelukkig te zijn en 80 procent er trots op is om Nederlander te wezen. Misschien hadden we als krantenlezer een ander idee maar het is toch echt zo (lazen we de verkeerde krant?): de tevredenheid met de democratie nam sinds 1990 toe, de criminaliteit nam af en we zijn positiever gaan denken over de aanwezigheid van immigranten. Dat alles staat te lezen in De sociale staat van Nederland 2017. Kort door de bocht samengevat luidt de conclusie van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) dat wij in Nederland leven in de best mogelijke van alle werelden. Dat is goed nieuws voor Nederlanders natuurlijk, maar slecht nieuws voor al degenen die van zwartkijken hun beroep, levenshouding of zelfs bestaansreden hebben gemaakt.
Er is, minstens op het eerste gezicht, een opvallende overeenkomst tussen het SCP-rapport en de vooruitblik op 2018 die journalist Ralf Bodelier voor deze aflevering van Volzin schreef. Bodelier laat met feiten onderbouwd zien dat de doorsnee-Nederlander van 2018, ja zelfs de doorsnee-Afrikaan beter af is dan de rijkste man ooit in 1918, John D. Rockefeller. Maar er is ook een verschil tussen het SCP-rapport en het artikel van Bodelier. Het SCP registreert slechts meningen en feiten, de journalist laat zien dat vooruitgang de uitkomst is van menselijke keuzes en handelen. “We weten best wát we moeten doen om van 2018 een goed jaar te maken”, schrijft Bodelier. “Dat is de praktische, ideologische én politieke inzet voor mensen die het heel wat minder getroffen hebben. (…) Ook weten we wat we níet moeten doen. Dat is terugtrekken op vertrouwd terrein. Op het eigen volk, de eigen regio, de eigen etnische of seksuele minderheid, de eigen lokale voedselcultuur of, simpelweg, het tevreden ik dat in zijn rust niet gestoord wenst te worden.”

Journalistiek kent minstens twee gestalten. In de ene gestalte voedt zij de polarisatie, vergroot tegenstellingen en gevoelens van negativiteit. In deze gestalte is de journalistiek onderdeel van het probleem. In de andere gestalte voedt zij de hoop, zoekt ze naar overeenkomsten en zet aan tot handelen. Zulke journalistiek wil onderdeel van de oplossing zijn. Dat laatste probeert ook Volzin te zijn, beoefenaar van wat tegenwoordig bekend staat als ‘constructieve journalistiek’. En, eerlijk gezegd, lijkt me dat ook de enige positie die beantwoordt aan de spirituele traditie waaruit Volzin inspiratie en richting put. In de bijbelse en christelijke traditie is hoop niet zozeer een plicht als wel de bestaansvorm van de werkelijkheid zelf: alles wat leeft, leeft in hope.
“Het geloof legt de grondslag voor alles waarop we hopen, het overtuigt ons van de waarheid van wat we niet zien”, zo lezen we in het Nieuwe Testament, in de Brief aan de Hebreeën. Naast hoop is dus ook ‘waarheid’ een kernwoord in de christelijke traditie. Waarheid staat tegenwoordig in een slechte reuk, en dat geldt zeker voor religieuze waarheid. Maar: ligt dat aan de waarheid of aan haar vertolkers? De waarheid zelf is weerloos; machthebbers verkopen menige leugen (‘alternatief feit’) als waarheid. Dat is een groot probleem. Anderen op hun beurt relativeren (religieuze) waarheid tot ‘ook maar een mening’. Die relativering lijkt op gespannen voet te staan met de evangelische overtuiging dat ‘de waarheid ons zal bevrijden’. Die overtuiging blijft ook Volzin te denken geven. Zij vormde dan ook het thema van de Volzin-schrijfwedstrijd 2017. In dit nummer van Volzin leest u de winnende essays.

Zo gaat ook Volzin in dit nieuwe jaar met u, lezers, op weg. Wij hopen u weer te kunnen verrassen. Een van deze verrassingen treft u in dit nummer al aan: Wilma Hartogsveld, theoloog, predikant en schrijfster uit het Gelderse Oosterhout, heeft als columnist het estafettestokje overgenomen van Janneke Stegeman. Haar komt dank toe voor de pittige en rake meningen waarvan zij ons afgelopen jaar, in haar periode als theoloog des vaderlands, deelgenoot maakte. Graag wens ik u een hoopvol en levendig nieuw jaar toe. Een jaar dat verschil maakt en ‘onderdeel van de oplossing’ mag zijn.

Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda