FacebookTwitterLinkedIn
dinsdag, 02 January 2018 17:00

Tot hoop verplicht

Tot hoop verplicht Tekst: Ralf Bodelier Beeld: Hollandse Hoogte

Klimaatverandering, Terrorisme, Trump. 2018 wordt geen vrolijk jaar. Het ondergangsdenken zit er goed in. Volgens onderzoek denkt meer dan zestig procent van de westerse bevolking dat we zoetjesaan naar de Filistijnen gaan. In Frankrijk ziet zelfs maar drie procent van de mensen nog licht in de duisternis; 81 procent bekent zich volledig tot het pessimisme.
Halverwege de vorige eeuw geloofden wij nog in de ‘piramide van Maslow’. Psycholoog Abraham Maslow (1908-1970) ontwierp het model om de ontwikkeling van individuele mensen te schetsen. Velen zagen in de piramide ook de ontwikkeling van de mensheid.
Ooit, in een primitieve wereld verlangden mensen louter naar voedsel, kleding, onderdak en seks, gevolgd door de behoefte aan veiligheid, orde en stabiliteit. Vervolgens wilden mensen ergens bij horen en zochten zij liefde en geborgenheid. Daarna ontstond het verlangen om dat te doen wat zij als zinvol ervaren. Als laatste is er de behoefte daar nog bovenuit te stijgen, om onszelf te transcenderen tot nog betere, slimmere en hulpvaardigere mensen.
Natuurlijk: ook een analfabete arme sloeber probeert te transcenderen tot een beter mens, net zoals de hoog opgeleide rijkaard doet aan seks. Maar terwijl kennissen van mij op het uitgestrekte platteland van het Afrikaanse Malawi hun dagen vullen met het zoeken naar brandhout, water en voedsel, kan ik het me veroorloven naar Monteverdi te luisteren, dit essay te schrijven en me voor deze kennissen in te zetten.
Kunnen we nu ook iets zeggen over de mensheid als collectief? Wáár in Maslows piramide bewegen we ons anno 2018? Zijn we met zijn allen nog steeds op weg omhoog? Of zijn we alweer op de weg terug, de afgrond in?

Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda