FacebookTwitterLinkedIn
donderdag, 05 January 2017 09:21

De taal van het vertrouwen spreken

Tekst: Jan van Hooydonk Tekst: Jan van Hooydonk

“We geloven in de kracht van de taal van het vertrouwen’. Die taal diepen we op uit onze eigen traditie, christelijk en islamitisch”, zo schrijven Herman Koetsveld, predikant, en Enis Odaci, oprichter van de denktank Humanislam, in deze aflevering van Volzin. Koetsveld en Odaci trekken sinds 2009 in hun woonplaats Hengelo en daarbuiten voorbeeldig samen op ten dienste van dialoog en begrip binnen de zeer diverse Nederlandse samenleving. Zij sluiten hun ogen niet voor de problemen van de multiculturele samenleving, maar geloven in de kracht van diversiteit. Vandaar hun keuze voor ‘de taal van het vertrouwen’. “Het is de taal die mensen aanspreekt op hun bronnen van hoop en liefde. Het is de taal die de morele keuzes scherp houdt. Het is de taal die mensen niet afserveert, maar zoekt naar het goede, de mogelijkheden, de uitnodiging om er met elkaar uit te komen.”
Aan het begin van het nieuwe jaar wens ik u en ook mezelf graag hetzelfde toe: dat wij, hoe verscheiden we ook zijn, leren met elkaar de taal van het vertrouwen te spreken. Want alleen die taal helpt ons zowel persoonlijk als gezamenlijk verder. Het kerstfeest heeft mij als christen daar weer eens aan herinnerd. God daalde af ‘van alzo hoge, van alzo veer’ om mens te worden, solidair met het menselijke bestaan, met alle ups en downs daarin. God durft het met mensen aan, zijn menswording is een daad van vertrouwen. Zouden wij het dan als mensen ook niet met elkaar aandurven?
Ook Volzin wil de taal van het vertrouwen spreken. Daarvan getuigt ook de keuze voor het thema van de schrijfwedstrijd die wij afgelopen jaar organiseerden: ‘Ik ben, omdat wij zijn’. Achter dit thema gaat geloof schuil in de kracht van het samen, geloof ook dat niemand een eiland op zichzelf vormt maar dat we als mensen deel uitmaken van een gemeenschap. In deze aflevering leest u de winnende essays.

De taal van het vertrouwen staat onder grote druk, niet in de laatste plaats door het optreden van narcistische politici – in Nederland en daarbuiten – die noch aan de reële feiten van de samenleving noch aan de democratische rechtsstaat een boodschap hebben. Maar gelukkig zijn er ook volop tegengeluiden. Van de theologen Chantal Tieleman en Eric Corsius bijvoorbeeld, initiatiefnemers van de campagne ‘Ik ben verbonden’. Op de website www.ik-ben-verbonden.nl schrijven zij: “De ontwikkelingen in 2016 hebben de politieke discussies op scherp gezet. Het populisme speelt ons tegen elkaar uit. We willen er iets positiefs tegenover zetten. Wij stellen vast dat verschillen het begin zijn van verbinding. Dat we hoe dan ook altijd al met elkaar verbonden zijn. En dat dit ons niet bang moet maken, maar nieuwsgierig en oprecht, barmhartig en solidair.”

‘Ik ben, omdat wij zijn’. Dat is voor mij als redacteur van Volzin een dagelijkse ervaring. Volzin kan niet bestaan zonder de steun, de aanmoediging en kritiek van u, abonnees en lezers. Mijn hartelijke dank daarvoor!
Dank ook aan alle medewerkers, schrijvers en fotografen, aan de leden van de redactieraad en aan mijn collega’s binnen de BDU, de uitgever van dit tijdschrift.
Een bijzonder woord van dank is ook op zijn plaats aan wie met ingang van dit jaar niet langer als vaste medewerker aan Volzin zijn verbonden: Cees Veltman die vier jaar lang de rubriek ‘Mijn boek’ verzorgde, Nico Keuning aan wiens literatuurrubriek na drie jaar een einde komt en Colet van der Ven die in 2016 onze columnist was. Nieuwe gezichten met ingang van dit jaar zijn Janneke Stegeman en Eric Corsius. Theoloog des Vaderlands Stegeman treedt aan als columnist. Corsius, theoloog en liefhebber van kunst en cultuur, verzorgt een culturele rubriek waarin ook de literatuur een plaats krijgt.
Volzin is klaar voor de uitdagingen van 2017. Vertrouwen en verbinding zijn de sleutelwoorden.

Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda