FacebookTwitterLinkedIn
donderdag, 27 August 2015 15:09

'Heb je die vluchtelingen gezien?'

Redactioneel Redactioneel

Heb ik tijdens mijn vakantie nog iets gemerkt van het vluchtelingenprobleem? Die vraag is me na terugkeer uit Zuid-Italië al ontelbare malen gesteld. Maar nee, we hebben aan de kusten van Puglia geen vluchtelingen aan wal zien komen. Gelukkig maar, denk je als toerist dan, je bent stiekem toch blij dat je geen vakantie geboekt had op Kos.

Overspoeld

Dat Griekse eiland wordt, zo melden de media, momenteel 'overspoeld' door een 'golf' van vluchtelingen die vanuit het nabijgelegen Turkije de oversteek maken naar het veilig gewaande Europa. Het toch al arme Griekenland blijkt niet in staat hen adequate opvang te bieden. Of je zult maar als eerzaam toerist vanuit het Franse Calais naar Engeland willen en geconfronteerd worden met vijfduizend wanhopige en boze migranten die daar onder mensonterende omstandigheden leven in de duinen en pogingen doen om vandaar met hulp van duurbetaalde mensensmokkelaars illegaal het Kanaal over te steken. Metershoge hekken, leger en politie lijken er niet in te slagen hen dit te beletten.

Morele verlegenheid

Vluchtelingen en migranten, hun komst brengt ons in morele verlegenheid. Niemand weet eigenlijk een oplossing. Politici komen intussen met halfslachtige en populistische maatregelen die het probleem alleen maar erger maken. Asielprocedures leiden slechts tot een groei van het aantal 'illegalen' in ons land, met alle ongewenste menselijke en sociale gevolgen van dien. Hoe overwinnen we onze verlegenheid? Hoe komen we tot het begin van een mogelijke oplossing? Wat in ieder geval geboden lijkt, is realiteitszin. Dit vraagstuk is er niet een van voorbijgaande aard. Dat slachtoffers van oorlog en geweld hun toevlucht zoeken in het veilige Westen is in een globaliserende wereld onontkoombaar. Dat de armen uit de Derde Wereld vroeg of laat bij ons op de stoep staan, is een logisch gevolg van onze rijkdom. Je daartegen afschermen zal niet lukken. Hoe hoog de hekken ook zijn die we rond Europa bouwen, altijd zullen mensen erin slagen om daar overheen te springen of er onderdoor te kruipen. Geef ze eens ongelijk.

Eerlijkheid en solidariteit

Eerlijkheid kan ook helpen. UNHCR, de vluchtelingenorganisatie van de Verenigde Naties, schat het aantal vluchtelingen wereldwijd op bijna 51,2 miljoen. Ruim 33 miljoen mensen die door geweld en vervolging van huis en haard zijn verjaagd, leven als vluchteling binnen hun eigen land. Miljoenen anderen leven in buurlanden. Slechts een fractie heeft de kracht, de moed en het geld om af te reizen naar Europa. Miniem is het aantal mensen dat Nederland bereikt. Laten we dus niet doen alsof 'wij' vooral de dupe zijn. Solidariteit, ook financieel, met de landen die het meeste vluchtelingen en migranten opvangen, is als rijk land onze plicht.

Morele factor

En ten slotte is er ook nog de morele factor. Vluchtelingen en migranten zijn mensen zoals wij, mensen met een unieke menselijke waardigheid. In bijbelse termen: ook zij zijn 'kinderen van God', 'onze zusters en broeders'. Dat besef hoog te houden is wel het minste dat wij als christenen kunnen doen. Twee weken geleden luidden kerken in heel Nederland hun klokken om aandacht te vragen voor de situatie van vervolgde christenen in het Midden-Oosten. Een terecht gebaar van solidariteit met geloofsgenoten maar natuurlijk niet alleen met hen.

Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda