FacebookTwitterLinkedIn
maandag, 28 July 2014 02:00

Doen zoals Jezus deed?

Redactioneel Jan van Hooydonk Redactioneel Jan van Hooydonk

Stel, je zou je leven nog eens over kunnen doen, hoe zou je dat dan aanpakken? Op die vraag heb ik wel een aantal antwoorden paraat. Ik zou zeker een aantal dingen anders doen – misschien was ik wel jurist geworden of  wie weet zelfs burgemeester – maar ik realiseer me meteen de betrekkelijkheid van mijn antwoorden. Want je kunt als mens je leven nu eenmaal niet overdoen. Wat wél kan – en volgens mij eigenlijk ook moet - is: je leven aanvaarden zoals het nu is en op de plaats waar je nu eenmaal gesteld bent, het beste voor jezelf en voor anderen ervan maken. Met vallen en opstaan, dat spreekt vanzelf.

 

Als we nog eens helemaal opnieuw konden beginnen met het christendom, wat zouden we dan uit het verleden meenemen en wat achter ons laten? Ook dat lijkt me een onmogelijke vraag. Toch was dit precies de vraag die afgelopen maanden centraal stond tijdens het project 7keer7. Otto Kamsteeg, Herman Wegter, Reinier Sonneveld en Karel Smouter legden op zes plaatsen in het land deze kwestie voor aan telkens zeven denkers, doeners en kunstenaars, waarna telkens zeventig toehoorders met de sprekers in debat gingen. De vier jonge initiatiefnemers zijn zelf belijdende christenen – met de nodige lijntjes naar EO, ChristenUnie en de evangelische beweging – maar zeker niet eenkennig. Onder de door hen uitgenodigde sprekers waren gelovigen van uiteenlopende snit, maar ook ex-gelovigen en ‘andersgelovigen’. (Hun bijdragen zijn terug te zien op www.7keer7.nl).
Op de zevende avond van 7keer7 presenteerden de initiatiefnemers de resultaten van hun roadtrip naar een toekomstbestendig christendom. Journalist Karel Smouter – ook bekend vanwege zijn activiteiten voor de Vluchtkerk – vatte de resultaten bovendien samen in een artikel op online-krant De Correspondent (nu na te lezen op de site www.debezieling.nl). Onder de titel ‘Zeven richtingwijzers voor een nieuw soort christendom’ geeft hij zeven don’ts en do’s:  1.  Stop met geloven - en dus ook met het verdelen van de mensheid in gelovigen en ongelovigen – maar word liever een leerling; 2. Stop met gastvrijheid, maar durf zelf een gast van anderen te zijn; 3. Stop met de kerk – met alsmaar energie te steken in ‘het instituut’ – , maar zet in op ontmoeting; 4. Stop (als gelovigen en kerk) met marketing, word liever radicaal eerlijk; 5. Stop de show (al die fantastische liturgieën en events als The Passion), maar word eens stil; 6. Stop met de hemel, begin liever hier op aarde (“Geloof is geen ticket naar een hemel ver weg, maar een opleiding voor de hemel hier”); 7. Stop met bluffen, omarm liever onze postmoderne tijd (want niemand heeft de waarheid in pacht).

 

Het artikel van Smouter werd afgelopen weken op de sociale media druk besproken. Zijn pleidooi voor een praktisch, tolerant en onpretentieus christendom  ondervond  veel bijval. Smouter  staat een christendom voor dat gekenmerkt wordt door ‘doen, dienen en delen’.  Die gedachte is ook mij sympathiek. Maar anders dan hij suggereert, geloof ik niet dat we ‘terug kunnen naar het begin’ of dat we ‘eenvoudigweg weer moeten doen zoals Jezus deed’. Dat is een rijkelijk romantische gedachte die voorbijgaat aan het feit dat we ten aanzien van Jezus over bar weinig historische gegevens beschikken. Als gelovige leef ik niet van historische feiten, maar leef ik met verhalen. Die verhalen – evenzovele interpretaties van de figuur van Jezus van Nazareth – zijn niet alleen terug te vinden in het Nieuwe Testament en bij de Vroege Kerk maar evenzeer in de twintig eeuwen christelijke traditie die daarna volgden. Elke tijd en plaats opnieuw hebben christenen hun eigen antwoord gegeven op de vraag die Jezus in het Evangelie aan zijn leerlingen stelt: “Wie zeggen jullie dat ik ben?”.  De grote variëteit aan kerken,  christelijke genootschappen, theologische benaderingen en spirituele vormgevingen bewijst dat een definitief en volledig antwoord op die vraag vooralsnog niet gevonden is. Daarachter terug kunnen we zomaar niet en we zouden dat ook niet moeten willen. Vruchtbaarder is het de verschillen als rijkdom te zien en van elkaar te leren. En vooral: elkaar verhalen te blijven vertellen, over Jezus, over het goddelijke, over onze eigen diepste drijfveren. Ook Volzin is trouwens elke keer weer boordevol gevuld met zulke verhalen.

 

Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda