FacebookTwitterLinkedIn
vrijdag, 17 August 2018 14:00

Jezelf verliezen

Tekst: Jasmijn Olk Tekst: Jasmijn Olk

 Toen ik jong was, schreef ik graag verhalen. Laatst vond ik er een terug. Ter gelegenheid van 5 mei betoogde ik dat gevangenschap niet alleen fysiek, in een cel plaatsvindt. Ook psychisch kun je gevangen zijn, in een depressie, burn-out of paniekaanval. Ik schreef: “Een minuut stilte, dit keer niet voor de doden, maar voor iedereen die leeft zonder dan iets hen tegenhoudt. Een minuut stilte om nooit te vergeten wie je zelf bent, en om jezelf nooit kwijt te raken.”

In de jaren die volgden, verruilde ik mijn ambities om te schrijven voor een studie theologie. Daar reflecteerde ik op ervaringen van afhankelijkheid. De realisatie dat je het leven niet altijd zelf in de hand hebt. Een ervaring die hoort bij het menselijke bestaan, maar in gaat tegen het moderne idee dat de mens alles kan controleren en beheersen. Religie, leerde ik, biedt een kader waarin dit gevoel van afhankelijkheid wordt vertaald als een gevoel opgenomen te zijn in een groter geheel, in het grote geheel.

Het besef dat het soms beter kan zijn om niet jezelf volgen, maar om je leven in handen te leggen van iets groters, raakte mij pas echt toen ik verbleef in de kloostergemeenschap in Taizé. Ik las een boek van de stichter van het populaire jongerenbedevaartsoort, frère Roger Schutz. Hij schrijft: “Zo vaak, tijdens persoonlijk gesprekken met jongeren, stellen zij mij de vragen: ‘Hoe kan ik mijzelf zijn? Hoe kan ik mijzelf vervullen?’ Sommigen zijn hier mee ingenomen tot het angstige aan toe. Dan denk ik aan wat een van mijn broeders ooit zei: ‘Christus zegt niet ‘Wees jezelf.’ Hij zegt, ‘Wees met mij.’ Christus zegt ons niet ‘Vind jezelf.’ Hij zegt: ‘Jij, volg mij!’.”

Ik sta nog steeds volledig achter het pleidooi om de ernst van psychisch gevangenschap te erkennen. Maar het idee niet te mogen vergeten wie je zelf bent, heb ik losgelaten. In plaats van altijd maar streven naar het ‘jezelf zijn’, moeten we onszelf misschien af en toe juist kwijtraken. Verliezen in iemand of iets dat groter is dan onszelf: God, een flow waarin je terechtkomt, een gemeenschap die je overstijgt.
Van huis uit kreeg ik mee dat het belangrijk is om jezelf te ontwikkelen en ontplooien. Wat een opluchting, dit een moment te vergeten en opgenomen te worden in het grote geheel.

Jasmijn Olk studeerde Theologie en Religiewetenschappen aan de Radboud Universiteit Nijmegen en is stagiaire bij Volzin.

Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda