FacebookTwitterLinkedIn
dinsdag, 11 September 2018 10:00

God laat het universum trillen en wij trillen mee

Tekst: Enis Odaci Tekst: Enis Odaci Beeld: Christiaan Krouwels

De voorbije zomervakantie heb ik in mijn eentje doorgebracht. Vrouw en kinderen vonden mijn aanwezigheid in hun leven overbodig en besloten daarom hun vrije tijd door te brengen in het moederland, Turkije. Veel zon, lekker eten, vrienden en familie, ik begrijp het wel. Ik daarentegen sleet de dagen en avonden met eenzaamheid als mijn beste vriend. Ja, deze moslim leefde een tijdje als een kloosterling in zijn eigen huis. Ik merk dat in die stilte je gedachten best luid kunnen worden. Alsof er een deksel van je hersenpan wordt gelicht en opeens alle ideeën en gedachten in een elkaar versterkend geheel naar buiten knallen. Herrie in je hoofd, maar dan zonder het geluid erbij.
Een van de interessante thema’s waarover ik heb gelezen betreft de snaartheorie (Engels: string theory). Het is een theorie die veel verder gaat dan die van Einstein (die onder andere bewees dat de tijd niet voor iedereen even snel verloopt). De snaartheorie stelt dat alles in het universum op de een of andere manier werkt als elastiekjes. Heel zwart-wit gesteld: als dat elastiekje trilt, ontstaan er na enige interactie atomen, moleculen, planeten, sterren en zelfs zwarte gaten. Energie, massa, krachten. Trillingen veroorzaken lichtgolven, radiogolven, geluidsgolven en nog veel meer variaties.

Dat is interessant. Iedereen heeft gehoord van de Big Bang, de oerknal van waaruit al het leven is ontstaan. Hoe bewijs je zo’n oerknal? Eenvoudig, door de ‘echo’ van die knal op te sporen. Dankzij de bijzonder hoge gevoeligheid van de moderne meetapparatuur hebben satellieten in de ruimte die radiogolven ontdekt. Als er een begin is geweest, dijt het heelal dan steeds verder en verder uit? Ook relatief eenvoudig te onderzoeken: je kijkt naar het kleurenspectrum (lichtgolven) van sterren. Licht dat op je afkomt, wordt blauw, en licht dat van je af beweegt, kleurt rood. De kleur van de verre ster verraadt dus zijn beweging.
Wetenschappers hebben op die manier het zichtbare heelal in kaart gebracht en wat blijkt: de sterren bewegen zich voornamelijk van elkaar af, omdat de meeste sterren een rood spectrum hebben. Vergelijk het met een ballon waarop stippen getekend zijn. Als je de ballon opblaast bewegen de stippen zich van elkaar af. Nu vraagt u zich af, waarom moet ik dit weten? Welnu, mijn interesse ligt natuurlijk in het religieuze. Deze wetenschappelijke kennis heeft altijd een relatie met ons geloof in God. Als wij zeggen dat God hemel en aarde geschapen heeft, dan is dat volgens een bepaald idee (theologie) en een bepaalde methode (wetenschap) gegaan. Wie niet in de wetenschap gelooft, is een atheïst.

In de basis zijn wij dus ook trillende wezens. Ons lichaam bestaat voor 97 procent uit hetzelfde materiaal dat in ons melkwegstelsel te vinden is. Wij reageren daarom op alle soorten energiegolven buiten ons lichaam, omdat we dezelfde elementen delen. Wetenschappelijk gezien is de stelling dat we ‘God in het gelaat van de ander zien’, bijzonder accuraat. ‘God is in alles’ klopt ook.
Het universum spreekt tot ons en met ons via letterlijk miljarden en miljarden trillingen en bijbehorende licht-, energie- en geluidsgolven. Het is geen spraak zoals wij dat kennen, maar het is de taal die alles in perfecte harmonie bij elkaar houdt. Het is de taal van de schepping en als je gelovig bent noem je het de taal van de Schepper. Elk mens harmonieert dus op zijn eigen unieke manier met de schepping en heeft een unieke relatie met de ‘oergolven’ daarboven. Ik zou het universum daarom willen vergelijken met een kosmische radio waarop we op onze eigen manier kunnen afstemmen. Het is vervolgens aan ons om te bepalen welke frequentie we oppikken; de islamitische, de christelijke, de boeddhistische. En als je niet van het geloven bent, dan zijn er nog de vele vormen van filosofische, metafysische en wetenschappelijke frequenties om op af te stemmen. Hoe dan ook, je zult verwonderd raken. Die verwondering noem ik graag God. Ondertussen trilt Gods universum gewoon door, en wij trillen mee, ongeacht de labels die wij bedenken. 

Enis Odaci is voorzitter van Stichting Humanislam en te volgen op www.enisodaci.nl.

Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

 

 

Agenda