FacebookTwitterLinkedIn
dinsdag, 30 January 2018 13:47

‘Vergeving is goed voor mezelf’

Tekst: Frieda Pruim Tekst: Frieda Pruim Beeld: ANP Foto

Slachtoffers en daders van een delict willen elkaar soms ontmoeten. Bemiddelaars van Perspectief begeleiden hen daarbij. Zo’n gesprek heeft soms grote gevolgen. “Toen ik zag dat die enorme kerel eigenlijk een klein jongetje was, kreeg ik weer zelfvertrouwen.”

Het was het weekend van carnaval, zes jaar geleden. Daphne, toen 35 jaar, had zich vrolijk uitgedost en wilde net de deur uitgaan toen de bel ging. Het was haar ex, ook in carnavalsoutfit, die haar smeekte om bij hem terug te komen.
“Hij vroeg me of ik verliefd was op de jongen met wie hij me had zien lopen”, vertelt ze. “Om er vanaf te zijn zei ik ja. Toen kreeg hij een enge blik in zijn ogen, joeg hij me naar mijn keuken, pakte een mes en begon me te steken. Hij is een boom van een kerel, dus me verdedigen of vluchten was geen optie. Pas toen hij het mes in zijn eigen lichaam stak, kon ik wegrennen naar de buren. Daar belde ik 112, mijn gezicht onder het bloed. Ondertussen sloeg hij in mijn huis alles kort en klein. De politie overmeesterde hem en ik werd met een ambulance afgevoerd naar het ziekenhuis, terwijl hij riep: ‘Help haar, red haar!’”
Saillant detail: zij werkte op dat moment bij het Steunpunt Huiselijk Geweld, hij in de gevangenis. Die functie verruilde hij voor vier jaar achter de tralies, waarvan één jaar voorwaardelijk. Het laatste jaar bracht hij door in een psychiatrische kliniek. Daar bleek dat hij narcistisch was en borderline had. “Ik vond het doodeng om hem tijdens de rechtszitting voor het eerst weer in de ogen te kijken, dus voor het zover was, zocht ik hem op in de gevangenis, samen met een bemiddelaar. Ik wilde weer een mens zien in plaats van een monster. Niet alleen ik, maar ook hij moest erg huilen. Daaraan merkte ik dat hij berouw had. De bemiddelaar herinnerde me aan de vragen die ik hem wilde stellen, vooral waarom hij me had gestoken. Dat weet hij aan verwardheid doordat hij verschillende medicijnen door elkaar had ingenomen. Hij wilde me terug als vriendin.”
Door dit gesprek was Daphne minder bang om naar de rechtszitting te gaan. Daar maakte ze gebruik van haar spreekrecht. “Ik heb zelf in de bajes gewerkt, en weet dus dat je van een gevangenisstraf niet beter wordt. Ik drong er op aan dat hij een behandeling kreeg, vond dat hij een nieuwe kans verdiende.”

Vergeven
Twee jaar later werd hij overgeplaatst naar een psychiatrische kliniek. Daar zocht ze hem opnieuw op, weer onder begeleiding. “In dat gesprek was ik heel zakelijk. Ik wilde van alles weten en confronteerde hem met het effect van zijn gedrag op mij. Tijdens onze relatie van zeven jaar had hij me vaak verbaal en soms fysiek gekleineerd. Nu zag ik dat daarachter een klein jongetje zat dat me nodig had, een loser. Ik voelde me mijlenver boven hem staan. Dat had ik nodig om mijn zelfvertrouwen terug te krijgen.”
Toen hij weer vrij was, kwam ze hem op een dag tegen bij de viskraam.

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

Volzin Schrijfwedstrijd 2018

volzin schrijfwedstrijd

 

Agenda