maandag, 13 November 2017 09:10

Wij moesten vluchten vanwege Christus

Wij moesten vluchten vanwege Christus Tekst en beeld: Maarten Boersema

Met meer dan 180 miljoen inwoners is Nigeria het Afrikaanse land met de grootste bevolking. Meer dan twee miljoen Nigerianen zijn vluchteling in eigen land. Veelal gaat het om christenen die op de vlucht zijn voor de islamitische terreurorganisatie Boko Haram en voor gewelddadige Fulani. Dit nomadenvolk leeft verspreid over meerdere Afrikaanse landen en telt meer dan 20 miljoen leden. Een deel van hen is op een of andere manier gelieerd aan Boko Haram en heeft in de afgelopen jaren al tientallen niet-moslimgemeenschappen overmeesterd en van hun grond beroofd.
Christen Mark Lipdo, inwoner van de stad Jos, richtte de Stefanos Foundation op, een kleinschalige organisatie, die zich inzet voor christelijke vluchtelingen. De stichting beheert een vluchtelingenkamp in Jos, zij traint mensen om traumatherapie te geven en helpt vluchtelingen om op een nieuwe plek een toekomst op te bouwen. Daarnaast registreert Lipdo, met hulp van medewerkers van de stichting, vanaf 2010 alle aanvallen, ontvoeringen en moordaanslagen op christenen in Noord- en Centraal-Nigeria. In 2015 publiceerde hij een boek van zeshonderd pagina's dat voor de helft gevuld is met namen en korte beschrijvingen van incidenten. “Het is een bewuste keuze geweest om daar zoveel ruimte voor vrij te maken in het boek, want deze mensen moeten een stem krijgen en de wereld moet weten wat er gebeurt in Nigeria. De vrijheid van etnische en religieuze minderheden en de democratie zijn in groot gevaar.”
In het vluchtelingenkamp in Jos wonen momenteel bijna tweehonderd mensen. Vlak na de oprichting in 2014 waren het er ruim 1800. Een van hen is Martha. Haar dochter werd geboren toen Boko Haram haar dorp binnenviel, maar ze wist op wonderlijke wijze te ontkomen. Na omzwervingen door onder andere Kameroen kwam ze in het vluchtelingenkamp in Jos terecht, samen met haar man en dochter. Een paar maanden geleden verhuisden ze naar een dorp in de buurt om daar weer een bestaan op te bouwen, maar dat dorp werd ook overvallen. Nu is ze weer terug in het kamp in Jos. Zonder haar man, want die raakte zij kwijt en is waarschijnlijk dood, maar wel met haar dochter. “Ze heet Christina. Want Christus is de reden dat wij moesten vluchten, maar hij is ook de vaste grond onder mijn bestaan.” ●

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

Volzin Schrijfwedstrijd 2017

volzin schrijfwedstrijd

Dank aan allen voor uw inzendingen! Er zijn 112 essays ingezonden waar de jury zich momenteel over buigt. De deelnemers ontvangen uiterlijk 1 december bericht over de uitslag. De winnende essays zullen verschijnen in het eerste Volzin-nummer van 2018. 

Social media

FacebookTwitterLinkedIn

Agenda