woensdag, 08 November 2017 09:00

Mijn motto is: Heer, hier ben ik, gebruik me

Mijn motto is: Heer, hier ben ik, gebruik me Tekst: Irene de Pous Beeld: Dick Vos

Als kind speelde Almatine Leene al domineetje maar ze moest tot dit jaar wachten eer haar vrijgemaakt-gereformeerde kerk het predikantsambt openstelde voor vrouwen. “Ik heb gehuild toen ik het besluit van de synode hoorde. Het voelde na al die tijd als erkenning van wie ik ben.”

Vrouwelijk leiderschap in de kerk. Voor theologe Almatine Leene (33) is dit geen abstract onderwerp om eens over van gedachten te wisselen boven de verjaardagstaart. Het is haar levensverhaal. Ze is een vrouw binnen de vrijgemaakt-gereformeerde kerk die zich geroepen voelde tot het ambt van predikant. Ze moest er helemaal voor naar Zuid-Afrika, waar de vrouwen bij de Nederduits Gereformeerden wel voor mochten gaan. Ze ontmoette er haar man en bouwde er een leven op.
“Als vrouwen toen hier dat ambt hadden mogen uitvoeren, had mijn leven er heel anders uitgezien, dat is waar”, zegt Leene. “Maar ik heb geen seconde spijt van mijn leven zoals het nu is. Ik zag het ook als een avontuur om naar Zuid-Afrika te gaan. En het is verrijkend om in twee culturen te leven.”
Want hoewel Leene voor het grootste deel in Zuid-Afrika woont, vertrokken uit Nederland is ze geenszins. Ze werkt hier als docent dogmatiek en kerkgeschiedenis aan de gereformeerde VIAA Hogeschool in Zwolle, treedt regelmatig op als spreker en mengt zich graag in het theologische debat als publicist. Ook was Leene dit jaar genomineerd om Theoloog des Vaderlands te worden. In Zuid-Afrika werkt ze als onderzoeker aan de Universiteit van Stellenbosch en is ze predikant in de Nederduits Gereformeerde kerk.

Erkenning
“De voordelen van Nederland zijn de nadelen van Zuid-Afrika en andersom”, zegt ze tijdens het gesprek in het huis van haar ouders nabij Zwolle. Een huis waar de buren gewoon achterom komen lopen voor een praatje. Een wereld van verschil met de beveiligde compound waar Leene in Stellenbosch woont. “De sociaaleconomische situatie is vreselijk daar. Maar de natuur is prachtig. Vanuit huis kijken we uit op de bergen.”
Het is Leene’s eerste bezoek aan Nederland sinds de vrijgemaakt-gereformeerden deze zomer het predikantsambt openstelden voor vrouwen. Ze herinnert zich haar laatste bezoek in maart. “Toen we in de kerk waren, klom mijn zoontje van drie de preekstoel op en ging daar spelen. Toen moest ik wel even slikken. Hij mag dit later gewoon hier gaan doen, dacht ik. En ik niet.” Ze wist nog niet hoe de synode zou beslissen.

Login om meer te lezen
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

Volzin Schrijfwedstrijd 2017

volzin schrijfwedstrijd

Dank aan allen voor uw inzendingen! Er zijn 112 essays ingezonden waar de jury zich momenteel over buigt. De deelnemers ontvangen uiterlijk 1 december bericht over de uitslag. De winnende essays zullen verschijnen in het eerste Volzin-nummer van 2018. 

Social media

FacebookTwitterLinkedIn

Agenda