Homo zonder excuus
VolZin-redacteur Jan van Hooydonk wordt niet vrolijk van orthodoxe gelovigen die menen dat ze homo’s kunnen ‘genezen’. Maar de protesten van liberale politici en dito gelovigen maken hem ook niet echt blij. Homoseksualiteit heeft volgens hem geen verontschuldiging nodig.
Betutteling, daar houden liberalen niet van. Veilig vrijen, gezond eten, voldoende bewegen: het is aan burgers om daar al of niet voor te kiezen, maar niet aan de overheid om dergelijke leefstijlen op te leggen. Edith Schippers, VVD-minister van Volksgezondheid, verlaagde afgelopen tijd dan ook het budget voor leefstijlcampagnes. Maar twee weken terug viel de liberale politica door de mand.
Betutteling
Het dagblad Trouw berichtte dat de orthodox-christelijke instelling Different aan mensen die hun homoseksualiteit als problematisch ervaren, een therapie zou aanbieden om hun homoseksualiteit te onderdrukken. Zorgverzekeraars moeten op grond van wettelijke voorschriften die therapie vergoeden. ‘Bizar’ vond Schippers. “Homoseksualiteit is geen ziekte. De zorgverzekering is bedoeld voor het behandelen van ziektes”, aldus de bewindsvrouw, die voor dit standpunt in de Tweede Kamer veel bijval kreeg. Terecht zal men zeggen, maar betuttelen doet ze in dit geval natuurlijk wél. Ze ontzegt mensen die met hun homoseksualiteit in de knoop zitten, het recht om hulp te zoeken die past bij hun ‘homofobe’ levensovertuiging. ChristenUnie-Kamerlid Esmée Wiegman voegde de liberale minister dan ook fijntjes toe: “Treed niet in de keuzevrijheid van de patiënt. Je kunt niet op ideologische gronden een bepaalde therapie verbieden.”
Quatsch-therapie
Nee, homoseksualiteit is geen ziekte. Dat ziet Schippers juist. Maar of dat een voldoende argument is? In ieder geval zitten de wachtkamers van huisartsen vol met mensen die naar strikte medische maatstaven niet echt ziek zijn. Artsen behandelen ook niet-medische klachten en zorgverzekeraars vergoeden die. Wat is het verschil tussen deze patiënten en de patiënten van Different?
Zeker, dit soort therapie werkt niet echt. Different leert homo’s ‘omgaan met hun gevoelens’. Zegt zij. Maar in feite, vertellen ‘ex-patiënten’, komt deze therapie nogal eens neer op indoctrinatie – ‘als je een mooie jongen ziet, kijk dan liever naar Christus’- of het aanpraten van problemen die er niet zijn: ‘je hebt een gebrek aan mannelijkheid’, ‘een te grote moederbinding’. Een bestendig effect valt van zulke quatsch-therapieën niet te verwachten. Maar is effectiviteit wel een voldoende argument om een therapie te verbieden? Dan moeten we ook stoppen met therapieën waarin pedoseksuelen leren hun seksuele impulsen te onderdrukken.
Opperrabbijn
Terwijl de krant nog vol stond over de ‘homotherapie’ van Different, diende zich de volgende rel al aan. De Amsterdamse opperrabbijn Aryeh Ralbag blijkt recent een Amerikaanse verklaring ondertekend te hebben waarin de homoseksuele leefwijze als strijdig met de joodse Wet wordt veroordeeld. Ook hij acht ‘genezing’ van homoseksualiteit mogelijk. Ralbag is intussen door de Joodse Gemeente Amsterdam op non-actief gesteld. De gemeente wenst niet te treden in ‘de persoonlijke levenssfeer’ van haar leden. Zonder meer een sympathieke stellingname. Maar ik mis er iets in: een volmondige erkenning dat men de letterlijke uitleg van de Bijbel waarop Ralbag zijn mening baseert, afwijst.
Bron van inzicht
Homoseksualiteit is géén ziekte, zeggen liberale seculieren. De Bijbel heeft geen weet van homoseksualiteit zoals wij die kennen, zeggen liberale gelovigen. Klopt allemaal, maar als morele rechtvaardiging overtuigen deze redeneringen me niet echt. Ze maken namelijk mijn homoseksualiteit afhankelijk van het oordeel van medici of Schriftgeleerden. Zij leiden tot een vorm van verontschuldigingsethiek. Homo mag je zijn omdat ‘je nu eenmaal zo bent’, ‘omdat je aan je seksuele gerichtheid niks kunt doen’. Homo mag je zijn omdat je ‘gewoon hetzelfde’ bent als alle anderen. Ik voel me meer thuis bij de stelling van de dichter en germanist C.O. Jellema (1936-2003) dat homoseksualiteit geen medische, maatschappelijke of religieuze goedkeuring of verontschuldiging nodig heeft. ‘Homosexualiteit als gekozen bestaansvorm’ is de titel van het artikel waarin hij deze oproep doet. “Keuze voor de homosexuele bestaansvorm betekent: dat te zien als een winst, een bron van inzicht, een mogelijkheid om jezelf te zijn en een eigen leven te leiden, met eigen vreugde en tragiek.” Jellema deed zijn oproep nota bene in een bundel (Een mens hoeft niet alleen te blijven) die in 1976 werd uitgegeven onder auspiciën van de Nederlandse Raad van Kerken. Een welkomer en zinniger geluid is sindsdien niet meer vernomen.
Jan van Hooydonk