Laatste nieuws

  • 1
  • Voorganger begint 'pop-up-kerk' voor niet-kerkelijken

    Het is nog maar een experiment, maar de wens van voorganger Jan Wolsheimer is duidelijk: niet de christelijke leer, maar de relatie tussen mensen moet centraal staan in De Werkelijkheid in Woerden. Het is een nieuwe 'pop-up-kerk' voor niet-kerkelijken, die komende zondag van start gaat. Een echte kerk is het niet, want juist het idee van religie en kerken schrikt mensen af, legt Wolsheimer (43) uit: "Ik kom vaak mensen tegen die religie associëren met onderdrukking, maar ik ben nog niemand tegengekomen die niet spiritueel is." Volgens de voorganger - die zelf uit de Alliantie van Baptisten en CAMA-gemeenten (ABC) stamt - heeft iedereen vragen over leven, dood en zingeving. Kerkelijke reservaatWolsheimer begrijpt dat veel mensen een negatief beeld van religie hebben, maar zelf ziet hij het wat anders. "Ik vraag mijzelf constant af wat het waard is om gelovig te zijn. Daarom doe ik dit experiment: om zelf uit het kerkelijke reservaat te stappen en de jungle te verkennen waarin ook niet-kerkelijke mensen met belangrijke levensvragen zich begeven. Deze kerk is bedoeld voor 'iedereen met realiteitszin'. "Voor mij betekent realiteitszin dat je aanvaardt waar je werkelijk bent, in plaats van na te denken over waar je zou kunnen zijn." Volgens de voorganger gebeurt juist dat te veel in kerken. Jezus verkondigde volgens hem wat anders. "Hij zei niet voor niets dat het koninkrijk nu gekomen is." Aards evangelieHet evangelie van Jezus - dat volgens Wolsheimer niet zozeer hemels, maar juist heel aards is - is de leidraad tijdens de bijeenkomsten van de pop-up-kerk. "Alleen wordt het beslist geen kerkdienst, maar een ongedwongen samenzijn tijdens een maaltijd, waarin de vragen van bezoekers centraal staan." En wat de kerklocatie betreft: ook die is neutraal. De aftrap op 27 april (om 17.00 uur) is in het Realiteitstheater aan de Rubensstraat in Woerden. Het is de bedoeling dat deelnemers zelf eten en gespreksstof meenemen. Verwachtingen zijn er nog niet, maar hoop is er wel bij Wolsheimer: "Als bezoekers het gevoel hebben dat ze gehoord worden en er echt toe doen, dan is De Werkelijkheid voor mij geslaagd." Wie meer wil weten over De Werkelijkheid, vindt via DEZE LINK meer informatie. Read More
  • 'Ik ben heel voorzichtig met mijn geheim'

    Eeuwenlang worden bijbelverhalen op school aan kinderen doorgegeven. Het was vaak eenrichtingsverkeer: communicatie vanuit een zekerheid naar een veronderstelde vraag. Maar er is veel veranderd, ook in het bijzonder onderwijs. ‘Identiteit’ is een sleutelwoord in de actuele reflecties op het onderwijs op godsdienstige grondslag. Het is voor theoloog Bas van den Berg dagelijks werk. Hij zoekt daarbij nieuwe wegen voor zijn Pabostudenten en hij deed er onderzoek naar. Volzin mocht de proef op de som nemen en ging op bezoek bij juf en leerlingen van groep 4 van basisschool De Knotwilg in Amsterdam-Zuidoost. Er zijn 21 kinderen in groep 4. Zeven- en achtjarigen. Er is een bijzondere les vandaag. Marianne Pijl is de juf van dienst. Zij is vanuit de stichting Arkade identiteitsbegeleider van verschillende Noord-Hollandse scholen. De kinderen gaan er goed voor zitten, want dit vinden ze spannender dan rekenen. Vaste leerkracht juf Janine is er voor assistentie, meester Bas let goed op, meester Willem maakt aantekeningen en meester Frank maakt foto’s. Het gaat vandaag over het hart. En over geheimen.Schatkist Marianne wordt enthousiast begroet en vertelt waarover het vandaag zal gaan. Ze laat een belletje klinken en dan kunnen de kinderen hun ogen dicht doen. Als het opnieuw klinkt, mogen ze hun ogen weer opendoen. Ze stelt langzaam en nadrukkelijk vragen: “Denk eens heel hard aan iemand die je heel lief vindt. Dat voel je in je lijf, misschien wel in je hart… Je hart is één grote kamer, denk daar maar aan, een kamer met een mooie schatkist erin. Een prachtige schatkist. Je kunt er allemaal kostbare dingen in bewaren. Denk daar eens goed aan.” Na vijf minuten klinkt het belletje en zijn ze weer in de klas van juf Janine. “Wie heeft er een schatkist gezien?” Allemaal. “En hoe zag die eruit?” De antwoorden tuimelen over elkaar heen. Veel blauw, goud en zilver. Of er een slot op zat? “Nee, een code”, zegt de eigenaar van een kist in roze met regenbogen. “Niemand kan er zo maar in.” Bas van den Berg na afloop: “In deze eerste fase helpt Marianne de kinderen zich te concentreren, te focussen op wat voor henzelf herkenbaar is. Ze roept beelden en woorden bij hen op. De les begint dus bij de kinderen. Met deze eerste stap groeit er vertrouwen. Ze wil weten hoe de kinderen de werkelijkheid ervaren waar ze zelf deel van uitmaken. Het ‘hart’ is de sleutel om binnen die werkelijkheid het verhaal tot leven te wekken dat ze nu gaat vertellen.” Ouders kwijtHet gaat over een jongen van twaalf die feest gaat vieren in de tempel van Jeruzalem. Er waren nog geen auto’s, computers of sleutelcodes. Ze reisden toen op een ezel of gewoon lopend. Juf Marianne vertelt uit de kinderbijbel van Gerrie Huiberts, ze leest niet voor. Ze vertelt wat een tempel is, over andere godshuizen, over Jezus’ ouders die hem drie dagen kwijt waren en komt uit bij de tekst dat Maria al deze woorden van haar twaalfjarige zoon diep in haar hart bewaart, als een geheim. Maria begrijpt het nog niet. Read More
  • 'Koningin Beatrix gaf me een mystiek dagboek cadeau'

    Oud-CDA-premier Ruud Lubbers , die in mei 75 jaar wordt, was een twintigjarige katholieke student toen hij in 1960 in Genève een lezing bijwoonde van Dag Hammarskjöld, de toenmalige secretaris-generaal van de Verenigde Naties. “Het was een inspirerende man”, herinnert Lubbers zich. “Hij sprak geen doffe ambtelijke taal.” Een jaar later kwam Hammarskjöld om het leven bij een vliegtuigongeluk in Congo. Na diens dood werd een manuscript in zijn New Yorkse appartement gevonden, dat bedoeld was voor publicatie. Onder de naam Vägmärken (in het Nederlands: Merkstenen) werd dit mystieke dagboek in 1963 uitgebracht. Hammarskjöld bleek een diep spiritueel mens te zijn geweest. In het voorwoord van de laatste Nederlandse editie schrijft Lubbers dat hij het persoonlijke exemplaar van koningin Beatrix kreeg toen hij in 1982 premier werd van het eerste kabinet-Lubbers. Als jonge minister-president had hij het ‘zweet in mijn handen’. Het mystieke dagboek als cadeau voor hem was bedoeld als steun in de rug. Ruud Lubbers: “Pas later zag ik dat de Verenigde Naties, waar ik zelf ook ben gaan werken als Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen, een typisch seculiere organisatie is. Dat is eigenlijk een afspraak: alles moet seculier zijn. Het geloof was taboe. Dus dat dagboek van Hammarskjöld werd verzwegen. Dat heeft hij waarschijnlijk ook zelf gedaan. Maar de seculiere VN had dus een spirituele secretaris-generaal. Misschien dat dat wel de reden was dat hij op mij als twintigjarige in Genève indruk maakte.” Zelf was Lubbers opgegroeid tot een ontspannen katholiek, die anders dan talloze tijdgenoten zijn geloof niet kwijt raakte. Dat kwam volgens hem doordat hij door de jezuïeten, bij wie hij naar het gymnasium ging, hem het boek Le phénomène humain uit 1925 van Teilhard de Chardin in handen drukte. In dit boek beschrijft deze Franse theoloog hoe binnen een modern, wetenschappelijk wereldbeeld ruimte blijft voor het christelijk geloof. Het boek van Hammarskjöld sterkte Lubbers in zijn eigen blijvende spiritualiteit. “Het bevestigde dat ik door kon gaan met mijn werk, eerst als minister en later als minister-president. Hans van Mierlo, die op dezelfde school gezeten had als ik, zei tegen mij zei: ‘Ruud, wat is het toch mal dat jij katholiek blijft. Iedereen weet dat die verhalen misschien aardig zijn, maar toch eigenlijk onzin.’ Hij maakte daar zijn leven van met D66, een politieke organisatie die gevestigd moest zijn op seculiere waarden. Ik zei tegen hem: ‘Ik vind D66 de moeite waard. Mijn complimenten, Hans. Maar waarom stel je mij die vraag? Ik zie dat heel anders. En toen vertelde ik hem dat verhaal van Teilhard de Chardin.” Lubbers verbindt zijn spiritualiteit vooral met zijn inzet voor duurzaamheid en milieu, met name toen na de val van de Berlijnse Muur het vrijemarktkapitalisme zegevierde. “Aandacht geven aan spiritualiteit en het misschien ook zelf beoefenen, helpt bij het dragen van verantwoordelijkheid voor de generaties na ons.” Erg belangrijk op dit punt vindt hij zijn bijdrage aan het Handvest voor de Aarde uit 2000, een internationaal ideologisch document. “Voor mij was Hammarskjöld een spirituele man avant la lettre. Nu is die insteek met een filosoof als Habermas bekend. Ook hij heeft het pleidooi gehouden dat het essentieel is dat seculiere waarden, simpel gezegd: de Verlichting, aangevuld blijven door de waarden van mensen die iets zien in godsdienst of spiritualiteit.” Dit interview is onderdeel van de special over mystiek, onderdeel van het nieuwe Volzin-nummer - april 2014.   Read More
  • 'Liever gekneusd, gewond en vuil'

    Paus Franciscus benadert mensen niet pedant maar op ooghoogte. Hij is daarom ook in Nederland ongekend populair. Zijn niet-vrijblijvende boodschap krijgt echter minder aandacht. Die boodschap is er een van evangelische maatschappijkritiek en vormt een uitnodiging tot solidariteit met wie niet in tel zijn. In het eerste jaar van zijn pausschap heeft de wereld paus Franciscus bovenal leren kennen als een kerkleider met een menselijk gezicht. Keer op keer verbaast hij met zijn verrassend optreden zowel vriend als vijand. Hij belt briefschrijvers om hen moed in te spreken, viert zijn verjaardag in alle eenvoud met een aantal zwervers en schijnt ’s nachts in priesterlijk tenue buiten het zicht van de camera’s in Rome aalmoezen uit te delen. Daarmee toont hij solidariteit met diegenen die in de marge staan. Dit menselijk gezicht combineert hij met een daadkrachtig optreden tegen allerlei vormen van decadentie en schimmige zelfverrijking. De uiterst grondige manier waarop Franciscus de reorganisatie van de in opspraak gekomen Vaticaanse bank ter hand neemt, spreekt in dit verband boekdelen. Reden genoeg voor het Amerikaanse magazine Time om Franciscus eind 2013 uit te roepen tot ‘man van het jaar’. Franciscus “heeft de woorden niet veranderd, maar wel de melodie”, aldus Time. Een rake typering. Deze paus – die zichzelf overigens liever ‘bisschop van Rome’ noemt – zegt en doet geen dingen die de traditie volkomen vreemd zijn. Maar de wijze waarop hij zijn woorden verbindt met zijn daden, spreekt tot de verbeelding. Zijn woorden klinken als nieuw, omdat ze samenvallen met wat hij uitstraalt en met wat hij doet. Hij komt over als een man uit één stuk, met een luisterend oor voor wie in de huidige samenleving niet meetellen. Gewonde kerkHet krachtigst komt dit naar voren in Franciscus’ aandacht voor de armen. Dat zijn aandacht voor hen niet blijft steken in abstracte woorden, maakte hij afgelopen zomer duidelijk door het Italiaanse vluchtelingeneiland Lampedusa te bezoeken. De plaats waar heel Europa van wegkijkt, werd zo opeens wereldnieuws. In de mis die hij met de vluchtelingen vierde, sprak hij over de grote verantwoordelijkheid die alle mensen hebben om elkaar te zien als zuster en broeder. En benadrukte hij het pijnlijke feit dat de vluchtelingenboten van ‘voertuigen van hoop’ waren veranderd in ‘voertuigen van de dood’. Ongemakkelijke woorden die een aantal maanden later aan zeggingskracht wonnen, toen begin oktober bij een tragisch ongeluk honderden mensen verdronken in de Middellandse Zee. Daags na dit drama uitte Franciscus zijn verbondenheid met de vluchtelingen in een gebed. “Laat ons hart huilen en laten wij bidden in stilte”, sprak hij. Stilte daalde neer over het Sint-Pietersplein. Read More
  • 'Deze mensen schreeuwen om bekeken te worden'

    "Zet iemand klem en hij wordt creatief." Het Museum voor Religieuze Kunst te Uden wijdt een expositie aan religieuze kunst van gedetineerden, die tot en met 29 juni te bekijken is. Gastconservator Legs Boelen: "Want wie op zichzelf wordt teruggeworpen, kan tot prachtige dingen komen." Boelen kwam op het idee voor deze expositie 'Vast geloof', omdat hij eerder al als kunstdocent gedetineerden begeleidde. Kunstprojecten van gedetineerden zag Boelen ook van dichtbij op andere plekken in Europa. "Ik heb daardoor ervaren dat het een flink thema is. Het gaat namelijk niet slechts om gedetineerden, het gaat om mensen die gevoelens uiten in de vorm van kunst." ReligieMaar wat kenmerkt kunst van gedetineerden? Boelen: "Religieuze thema's komen vaak terug. Een vrijheidsstraf zet mensen aan het denken. Het ligt dan voor de hand dat bijvoorbeeld zingeving en religie in het leven belangrijk worden." De tentoonstelling 'Vast geloof' bevat vooral kunst van Nederlandse gedetineerden. "Maar dat betekent niet dat het om uitsluitend christelijk gekleurde kunstuitingen gaat", legt Boelen uit. "De kunst is juist heel divers. Denk bijvoorbeeld aan boeddhistische en islamitische elementen. Maar ook satanistisch of meer in de richting van voodoo. En ook de emoties achter de kunstwerken lopen enorm uiteen." Wat Boelen verder aan de kunstwerken is opgevallen, is dat ze een kleurrijk geheel vormen. "Het is vrijwel zeker een reactie op de rigide, grijze gevangenissfeer." Naast kunst van jongere en oudere gedetineerden, zit er ook kunst van een aantal vrouwen bij. BoelencollectieVoor de expositie putte de gastconservator ook uit zijn eigen zogeheten 'Boelencollectie', die hij in de loop der jaren kon aanvullen dankzij zijn werk. Boelen werkte tientallen jaren als docent en coördinator kunstzinnige vorming in de Penitentiaire Inrichting Vught. "Dat heeft een prachtige verzameling opgeleverd die absoluut een expositie waard is." Boelen vindt het niet moeilijk om te bedenken waarom deze expositie een bezoek waard is. "Het geeft een kijk in een niet-verwachte belevingswereld van mensen die binnen de dikke muren van het gevang leven. Deze mensen schreeuwen om bekeken te worden. En die schreeuw is, alleen al getuige de kunst die ze gemaakt hebben, ook zeker te begrijpen." Voor meer informatie over de expositie 'Vast geloof' - religieuze kunst van gedetineerden: www.museumvoorreligieuzekunst.nl  Read More
  • Te huur: huis van God

    Steeds minder mensen, steeds meer onderhoud. Het is de bittere realiteit voor veel Nederlandse kerken. De gebouwen, ooit vol overtuiging gebouwd als huis van God, worden daardoor steeds vaker rijp voor verkoop of zelfs sloop geacht. Zonde op veel manieren, vindt huureenkerk.nl. Het huis van God? Dat moet gewoon te huur zijn. "Een kerk huren voor allerlei doeleinden is niet nieuw, dus is huureenkerk.nl dat ook niet", vertelt Kees van Duijn, een van de initiatiefnemers. "Wij zijn in praktische zin vooral een partij die een zoekmachinefunctie vervult, waarin we zoveel mogelijk kerken die gehuurd kunnen worden, overzichtelijk weergeven op de website." Van Duijn, Sjoerd Hogenbirk en Martijn Harlaar zijn de bedenkers van huureenkerk.nl. Het trio heeft zelf ook een kerkelijke achtergrond. Ze profileren zich als 'zelfstandige sociaal-ondernemers met hart voor de kerk', met als uitgangspunt dat kerken toegankelijker worden voor een breder publiek. Dan zouden bijvoorbeeld ontwikkelingen als vergrijzing veel minder een bedreiging voor de toekomst van een kerkgebouw zijn. Honderden kerkenOp dit moment zijn er ruim twintig 'huurkerken' te vinden op de website en daar moeten er natuurlijk meer bij komen, legt Van Duijn uit. "Het exacte getal weet ik niet, maar in Nederland zijn er honderden kerken die verhuurd zouden kunnen worden." Dit zijn kerken van verschillende christelijke stromingen, die niet allemaal hetzelfde tegenover het idee van verhuur staan. "We benaderen allerlei kerken, ongeacht de geloofsstroming. We merken wel dat protestantse, vooral hervormde gemeenten meer open staan voor verhuur van hun gebouw." Bij rooms-katholieke kerken ligt dat toch iets anders, aldus Van Duijn: "De kerk verhuren voor exposities en bepaalde concerten kan wel, maar er zijn toch wat minder mogelijkheden als het gaat om doeleinden waarvoor de kerk gehuurd wordt." Een gemiste kans, denkt Van Duijn, die het jammer vindt dat kerken het financieel steeds lastiger krijgen. "Door een kerk te verhuren, genereert een kerkgemeenschap meer inkomsten." En dat kan kerken meer lucht geven op financieel gebied, bijvoorbeeld omdat onderhoud van het gebouw dan in verhouding minder geld opslokt. Het was voor huureenkerk.nl-collega Harlaar reden om dit voordeel toe te lichten in een ingezonden brief aan de Volkskrant. Van Duijn: "Mijn collega reageerde daarmee ook op het bericht dat Nederlandse kerken geen geld meer hebben om armoede te bestrijden. Ook dat probleem zou opgevangen kunnen worden als kerken hun gebouw ook voor andere doeleinden willen verhuren." Vooral concertenDie andere doeleinden hoeven overigens helemaal niet spannend of godslasterlijk te zijn. Sterker nog, kerken worden tot nu toe voor gangbare evenementen gehuurd. Dat laat huureenkerk.nl zien met een eigen Landelijke Monitor Kerkverhuur 2014. Concerten (31%), vergaderingen (25%) en bruiloften (11%) scoren hoog. Maatschappelijke instellingen en particulieren zijn grootgebruikers; donderdag tot en met zondag zijn de dagen waarop de kerk het meeste gehuurd wordt. Of deze gegevens nog veranderen weet Van Duijn niet, maar de drie initiatiefnemers hopen dat godshuizen in de toekomst steeds toegankelijker worden voor een breed publiek. "Omdat wij een hart voor de kerk hebben, hopen we dat de kerk op deze manier ook meer het hart van een dorp of wijk kan worden." Het interieur op bovenstaande foto is van de Nieuwe Kerk in Utrecht. Het initiatief huureenkerk.nl wordt ondersteund door de Protestantse Gemeente Utrecht. Read More
  • 'God geeft niks om religie. Ik ook niet'

    De Amerikaanse zanger Damien Jurado is een unieke figuur binnen de wereld van de popmuziek. Deze religieuze fantast geniet binnen de alternatieve popgemeenschap groot respect. Wellicht omdat hij voorziet in een spiritueel vacuüm? Zelf noemt hij zich liever spiritueel dan religies. Regels of een kerk interesseren hem niet. "Ik heb het over een persoonlijke relatie met een levende God, je Schepper." Steeds meer mensen ontdekken de psychedelische folk-pop van de eenenveertigjarige Amerikaanse singer-songwriter Damien Jurado. Een van zijn oudere nummers, Everything Trying, draagt een van de sleutelscènes van Paolo Sorrentino’s recente prachtfilm La Grande Bellezza, maar de grootste magneet voor de belangstelling voor zijn werk wordt gevormd door Jurado’s laatste twee albums, Maraqopa (2012) en Brothers And Sisters Of The Eternal Son (2014), een tweeluik over een verzonnen woestijnsekte, wachtend op The Second Coming Of Christ, die per UFO staat te geschieden. Mythisch landschapDe liedjes van Damien Jurado klinken goudeerlijk, maar men mag hem gerust een fantast noemen. Echter wel – en dat maakt hem een unieke figuur binnen de huidige popwereld – een religieus bevlogen fantast. Damien Jurado is belijdend christen. Wanneer je hem in levenden lijve ontmoet, vraag je je af hoe deze wat bonkig ogende figuur uit Seattle zo’n levendige en creatieve verbeeldingskracht kan hebben. Met zijn van elke vorm van glamour gespeende no-nonsensehouding lijkt hij zo uit een film van de Coen Brothers weggelopen. Toch ontspon zich in zijn hoofd een wonderlijk scenario rond een paradijselijk oord in een Amerikaanse woestijn, dat de naam Maraqopa draagt. De bewoners van dit Utopia – excusez le mot nu John De Mol het gedachtegoed van Thomas Moore op het hakblok van de kijkcijfers legde – houden ogenschijnlijk het midden tussen hippies en apostelen. Zij – de broeders en zusters van de Eeuwige Zoon dus – dragen namen als Donna, Malcolm, Katherine en Joy. Op deel twee, Brothers And Sisters Of The Eternal Son, zingt Damien Jurado over hen liedje na liedje. Hij voorziet hun namen daarbij steevast van het voorvoegsel ‘silver’. Wie zijn zij? Zijn zij moderne heiligen? Zijn zij ‘verlicht’? Zijn zij stoned? De luisteraar mag er naar raden. Ze leven in een mythisch landschap, vol symbolen, magische getallen en vreemde visioenen. De hen omringende woestijnhemel trakteert hen op o.a. regenbogen, Ufo’s, vallende sterren en een ‘metallic cloud’. Het wachten is op Jezus, de Space Messias. De luisteraar is ondertussen geraffineerd meegevoerd in een verhaal, dat elementen bevat van ET, Jesus Christ Superstar, Alice In Wonderland, de Bijbel en Erich von Dänikens Waren De Goden Kosmonauten? Read More
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7

Doorzoek de website

Volzin-zomerklooster

Klik op de onderstaande foto om de aanbieding te bekijken.

Social media

FacebookTwitterLinkedIn

Geef een Volzin cadeau