FacebookTwitterLinkedIn
donderdag, 12 January 2017 14:41

Hoe Holland hervormt

Geert Wilders voor de rechtbank Geert Wilders voor de rechtbank Tekst: Herman Koetsveld & Enis Odaci, Beeld: ANP

Herman Koetsveld en Enis Odaci blikken voor Volzin vooruit naar 2017. Vandaag: Nederland.

Na de moorden op Pim Fortuyn en Theo van Gogh is ons land in een vrije val van vergroving en verharding geraakt. Telkens dachten we dat de grens van wat publiekelijk over bepaalde bevolkingsgroepen gezegd kon worden wel bereikt was. De ‘minder-minder’-verkiezingsretoriek van Geert Wilders riep in 2014 een golf van protest op en leidde middels duizenden aangiften opnieuw tot een rechtszaak tegen hem. Ondanks of dankzij de gerechtelijke uitspraak van 9 december heeft de PVV een stap verder gezet. Openlijk wordt er nu gestreefd om een groep burgers via een immigratie-, Koran- en moskeeverbod uit te sluiten. Een ander voorbeeld betreft de discussie rond Zwarte Piet. Met name DENK-politica Sylvana Simons kreeg te maken met uitgesproken racistische verwensingen. De krampachtigheid waarmee de discussie over het kinderfeest werd gevoerd laat zien dat deze traditie als een soort laatste ankerpunt van de nationale identiteit fungeert.

Het maatschappelijk debat is verlegd van borging van economische zekerheid naar borging van de Hollandse cultuur en identiteit. Dit debat wordt gevoerd langs lijnen van tot de verbeelding sprekende ‘iconen’, zoals de gay pride, Zwarte Piet en natuurlijk de joods-christelijke cultuur. Met deze iconen trekken politici, opiniemakers en gewone burgers lijnen tussen in Nederland wonende bevolkingsgroepen. Er wordt een overzichtelijke, maar verraderlijke wij-zij-samenleving gecreëerd. De vraag naar wie of wat ons op innerlijk vlak met elkaar verbindt, blijft echter achter de horizon. En dat is misschien wel de grootste inzet voor de aanstaande Tweede Kamerverkiezingen. De meest rechtse coalitie ooit zou zijn intrede kunnen doen. Het is de vraag in hoeverre ‘linkse’ partijen in staat zijn om een hoopvol alternatief te formuleren voor de wij-zij-samenleving.

Veel verkiezingen van de laatste decennia werden gekleurd door economisch denken over groeicijfers en koopkrachtplaatjes. Voor de komende verkiezingen komt de zoektocht naar inspirerende ideeën en wat voor de samenleving funderende uitgangspunten en waarden zijn, uitdrukkelijk in beeld. Het kan niet anders dan dat die waarden gevoed zullen moeten worden door de veelkleurigheid van de bevolking. Daar hoort dus een positieve waardering van de multiculturele samenleving bij - deze is eenvoudigweg een onomkeerbaar feit. Juist de kunst om door de eeuwen heen allerlei minderheden in onze samenleving op te nemen en hen binnen de grenzen van de wet een eigen vrijheid te gunnen heeft Nederland zo sterk gemaakt.
De hervorming van onze samenleving zal daarom moeten bestaan uit de acceptatie, pijnlijk en schurend misschien, dat Nederland een divers land is. Vragen over werk, zorg, milieu en samenleving kunnen alleen in gezamenlijkheid met álle Nederlanders beantwoord worden. Het betekent dat de macht, het bestuur, de economie, de openbare ruimte én de leidende waarden gedeeld en samen ontwikkeld moeten worden. Zo werkt een groeiende, bloeiende democratie en zo kan iedereen een trotse Nederlander worden.

Christen Herman Koetsveld en moslim Enis Odaci  – beiden uit Hengelo, Overijssel; de eerste predikant, de tweede verkeerskundige, oprichter van denktank Humanislam en columnist van Volzin – trekken sinds 2009 samen op ten dienste van dialoog en begrip binnen de zeer diverse Nederlandse samenleving. Meer informatie over hun samenwerking, publicaties en activiteiten is te vinden op: www.koetsveld-odaci.nl

Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

Volzin Schrijfwedstrijd 2017

volzin schrijfwedstrijd

Dank aan allen voor uw inzendingen! Er zijn 112 essays ingezonden waar de jury zich momenteel over buigt. De deelnemers ontvangen uiterlijk 1 december bericht over de uitslag. De winnende essays zullen verschijnen in het eerste Volzin-nummer van 2018.