FacebookTwitterLinkedIn
dinsdag, 15 May 2018 08:07

Bescheiden blijven

Geschreven door 
Beoordeel dit item
(1 Stem)
Tekst: Wilma Hartogsveld Tekst: Wilma Hartogsveld

Het meisje vertelt over het functioneringsgesprek met haar werkgever. Ze waren tevreden over haar inzet en werk, maar er was wel een verbeterpunt: ze was te bescheiden, zou meer op de voorgrond moeten treden en zich in het team vaker moeten laten gelden.

Ik kijk met haar de kring rond. Negen jonge vrouwen in de huiskamer van een van de deelnemers van deze gespreksgroep. Zoals eigenlijk altijd zijn vrouwen in de meerderheid bij dit soort bijeenkomsten. Aan het begin van de avond vroeg een van hen nog met een lachje: “Waar zijn de mannen?” “Die komen niet, want dan moeten ze práten”, grapte een ander.
Nee, die opmerking kwam niet van haar, hoewel ze een groot gevoel voor humor heeft en een scherp waarnemingsvermogen. Ik bewonder dit frêle meisje met haar blonde krullen en ernstige blik. Ze werkt met vluchtelingenkinderen die net in Nederland zijn. Getraumatiseerde kinderen vaak. Het lijkt me voor hen zo fijn om zich toe te kunnen vertrouwen aan deze bescheiden, rustige en weloverwogen jonge professional zonder geldingsdrang, maar met de gave om te observeren, te luisteren, ruimte te geven.

Mijn gedachten dwalen af naar mijn jongste. Uit hetzelfde hout gesneden en wat is dat lastig in deze tijd waarin iedereen zelfverzekerd, spontaan, initiatiefrijk en voorwaarts moet zijn. Mijn zoon is afwachtend, bescheiden, rustig observerend aanwezig. Hij verrast me regelmatig met diepzinnige vragen waaruit een scherpe analyse blijkt en waar ik soms stil van word. Maar in een wereld waarin Trump zijn duizenden verslaat en waarin vloggers die zichzelf verheerlijken ongekend populair zijn, is het voor hem soms lastig om staande te blijven.

‘t Is moeilijk bescheiden te blijven, wanneer je zo goed bent als ik’ zong ik op zijn leeftijd met de top 10-hit van Peter Blanker en een grote grijns op mijn gezicht. Het was 1981. Toen bescheidenheid nog als een deugd werd gezien en dit een ondeugend liedje was. Een liedje dat zo populair was omdat het in die tijd niet kon: hardop zeggen dat je als je in de spiegel kijkt denkt: ‘daar staat een geweldige vent (of meid).’ In die tijd had ik het wel eens moeilijk. Omdat ik toen als haantje de voorste die vol ondeugende streken zat en allesbehalve een bescheiden muurbloempje was, niet in het plaatje paste van die tijd.

Wilma Hartogsveld is theoloog, predikant en schrijver.

Lees 231 keer
Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

Volzin Schrijfwedstrijd 2018

volzin schrijfwedstrijd

 

Agenda