vrijdag, 04 August 2017 12:00

Kriebelbeestjes

Sinds kort ben ik de trotse eigenaar van een huisspin. Eigenaar zal niet het goede woord zijn, want Sebastiaan zat daar zomaar ineens. Hij had zichzelf uitgenodigd en had alvast een beginnetje gemaakt met zijn web. “Je bent wel erg groot”, zei ik nog tegen hem, maar Sebas weefde rustig door. Terwijl ik probeerde te bedenken hoe ik hem netjes naar buiten kon laten, zag ik fruitvliegjes en een mug verstrikt raken in zijn web. Ik besloot het kleine monster nog even te tolereren.
Ik heb het niet zo op insecten. Het leek me ook droevig dat er wezens op de aarde zijn die alleen ‘nuttig’ zijn in de grote kringloop van het leven. Het bestaan van muggen begrijp ik nog altijd niet en als er weer eens verhalen met afschrikwekkende foto’s vanuit Australië komen weet ik genoeg. Insecten zijn vieze, kriebelige beesten en we mogen blij zijn dat ze hier in Nederland niet zo bedreigend zijn.

Afgelopen zondag zag ik een vriendin minutieus bloemen natekenen. Met opperste concentratie volgde ze de kronkels van een uitgedroogd bosje margrieten met haar ogen. Op haar lege vel verschenen inderdaad prachtige krullen en kronkelingen, en veranderde de dorre plant in een kunstwerk. Ze zag me kijken en toverde kleine doosjes tevoorschijn. “Kijk, ik verzamel gestorven insecten.” Ze liet ze over haar handen rollen: een paar diepzwarte torren, dichtgeklapte vlinders, en toen een mysterieus doosje met twee koninginnebijen. “Mijn vriend is imker.” Of ik er een wilde, om na te tekenen.
Hoe langer ik de koninginnebij bestudeerde, eerst bij het tekenen en toen thuis bij een tweede poging, hoe meer ze veranderde van een vies kriebeldier naar haarzelf. Hoe haar vleugels glanzen als glazen bloemblaadjes met tere nerfjes. Hoe ze een soort hermelijnen manteltje lijkt te dragen als een echte koningin.

Bij het afwassen ’s avonds keek ik nog eens naar Sebastiaan. Hij rende vliegensvlug naar alle hoeken van zijn web om zijn prooien te vangen. Het viel me op hoe zijn gestreepte lijf als een soort tijger van de insectenwereld bewoog. Dat hij zijn web altijd netjes herstelde na zijn nachtelijke jachtpartijen, zodat het glanst in de ochtendzon. En hoe hij dan uitgeput ligt te slapen, zijn poten dicht tegen zich aan. En dat hij helemaal niet nuttig hoeft te zijn om bij mij te blijven wonen.

Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

Volzin Schrijfwedstrijd 2017

volzin schrijfwedstrijd

Dank aan allen voor uw inzendingen! Er zijn 112 essays ingezonden waar de jury zich momenteel over buigt. De deelnemers ontvangen uiterlijk 1 december bericht over de uitslag. De winnende essays zullen verschijnen in het eerste Volzin-nummer van 2018. 

Social media

FacebookTwitterLinkedIn

Agenda