donderdag, 07 September 2017 12:14

Vlees eten

Wordt het niet tijd dat christelijke partijen in actie komen tegen dierenleed en dat christenen stoppen met vlees eten, vroeg een mevrouw zich af in het dagblad Trouw. Een lezer reageert en zegt dat we niet zo snel God en de Bijbel moeten aanhalen om ons gelijk te versterken. Daarmee ben ik het zeer eens. Alleen wijst dezelfde schrijver ook op de diversiteit in darmkanalen. Die zou bewijzen dat sommige schepselen, zoals mensen, zijn ingericht op het eten van vlees. “God had ons ook als planteneters kunnen scheppen, maar deed dit niet.” Toch een beroep op God dus. Is er eigenlijk een zinnige manier om God ter sprake te brengen in dit gesprek?

Mijn moeder vertelt graag het verhaal over de dag dat we werklui over de vloer hadden. Tussen de middag zette zij hen gebraden karbonaadjes voor. Het was woensdag, ik was een jaar of zeven en kwam thuis van school toen de borden al leeg waren. Daarop lagen de restanten, met nog veel vlees eraan, want ze hadden netjes met mes en vork gegeten. Daar begreep ik niet van: karbonaadjes moet je kluiven. Dat deed ik dus alsnog.
Het tekent zowel mijn liefde voor vlees als mijn afkeer van verspilling van (lekker) eten. Evengoed kondigde ik rond mijn vijftiende ik aan dat ik vegetariër wilde worden. Mijn moeder vond het geen goed idee voor een kind in de groei. Als compromis at ik drie keer per week een stukje biologisch vlees. Stiekem vond ik het ideaal. Zo’n slappe-hap-vegetariër, inmiddels nepveganist, ben ik gebleven. Soms iets strikter, soms iets minder, altijd nieuwsgierig naar wat op andermens’ bord ligt.

Voor mij ligt het voor de hand om als christen geen dieren te eten. Niet omdat God ons zo geschapen zou hebben of omdat de Bijbel ons dat voorschrijft. Met dergelijke argumentaties verzandt je in welles-nietes discussies. Het doorslaggevende argument voor mij om minder, zo min mogelijk of geen dierlijke producten te eten is simpelweg respect voor het leven. Respect voor dieren als levende wezens, die niet bestaan enkel om door ons gefokt, gemolken en geconsumeerd te worden. Voor de aarde, die de schaal van onze consumptie niet aan kan. Voor ons eigen lichaam, om serieus te nemen waarmee we het voeden.
Precies, omdat ik God ter sprake wil brengen als de Levende.

Janneke Stegeman is Theoloog des Vaderlands en werkt bij debatcentrum De Nieuwe Liefde.

Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

Volzin Schrijfwedstrijd 2017

volzin schrijfwedstrijd

Dank aan allen voor uw inzendingen! Er zijn 112 essays ingezonden waar de jury zich momenteel over buigt. De deelnemers ontvangen uiterlijk 1 december bericht over de uitslag. De winnende essays zullen verschijnen in het eerste Volzin-nummer van 2018. 

Social media

FacebookTwitterLinkedIn