dinsdag, 08 August 2017 09:00

De natuur

Ieder mens is een buitenmens, volgens de reclames van Bever Sport. Ik voel me aangesproken. Vooral in de zomer verlang ik ernaar een stoer, moedig, lenig buitenmens zijn.
Ik heb het er alleen een beetje moeilijk mee. Jaren geleden vroeg ik een vriendin, op de zesde dag van onze twee weken durende wandeling door Spanje, hoe mijn benen eruit zagen. ‘Gespierd’, hoopte ik dat ze zou zeggen. Ze zei: ‘Zacht.’ Een paar weken geleden liep ik door de jungle in Thailand. Heel indrukwekkend. Maar ik was vooral ook nerveus nadat ik een bloedzuiger zag, vastgeklampt aan iemands teen.

In het christelijk denken over natuur doemt al gauw Genesis op. Daar draagt God de eerste mensen op vruchtbaar te zijn en talrijk, de aarde te bevolken en te heersen over vissen, vogels en al het levende. Het bracht ons op de gedachte dat we bovenaan de piramide staan van alles wat leeft.
Inmiddels leven we in de periode die geologen aanduiden als het Antropoceen. We weten hoe groot de dreiging is die van de mens uit gaat: ons voortbestaan staat op het spel. Die dreiging gaat overigens vooral van de westerse mens uit. En met name degenen met de veel kleinere ecologische voetafdruk worden bedreigd.
De dreiging die uitgaat van de mens is misschien wel zo groot vanwege de wig die we hebben gedreven tussen onszelf en de natuur. Alsof wij zelf geen natuur zijn. En dan is er ook nog het verhaal dat bekend staat als de ‘zondeval’. Het levert een ingewikkelde verhouding op: natuur is prachtige, ontroerende zonsondergang. Tegelijk is natuur dreigend en onvoorspelbaar, vol lust en gevaar. Buiten de hof van Eden is het oppassen met natuur en mens.

Ook buiten de kerk is ‘natuur’ ingewikkeld en omgeven met schuldgevoelens en restricties. ‘Natuurlijk’ betekent nooit grijs haar, uitgezakte lichaamsdelen, rimpels, harige vrouwenbenen. ‘Natuurlijk’ betekent strak en glad, haren en rondingen alleen op voorgeschreven plekken.
Deze zomer wil ik me graag natuurmens voelen, onderdeel van de natuur. Niet de buitenstaander die ook nog beschadiging toebrengt. Zonder opgelegde gêne, met een ‘beach body’ simpelweg omdat mijn lijf zich op een strand bevindt.

Janneke Stegeman is Theoloog des Vaderslands en werkt bij debatcentrum De Nieuwe Liefde.

Log in om reacties te plaatsen

Doorzoek de website

Volzin Schrijfwedstrijd 2017

volzin schrijfwedstrijd

Dank aan allen voor uw inzendingen! Er zijn 112 essays ingezonden waar de jury zich momenteel over buigt. De deelnemers ontvangen uiterlijk 1 december bericht over de uitslag. De winnende essays zullen verschijnen in het eerste Volzin-nummer van 2018. 

Social media

FacebookTwitterLinkedIn

Agenda